Ponte Sant'Angelo
Hadrianus bouwde deze brug in 134 n.Chr. om bezoekers over de Tiber naar zijn mausoleum te leiden; eeuwenlang was zij de hoofdroute van de pelgrims naar de Sint-Pieter, en in het Heilig Jaar 1450 was de menigte zo dicht dat de balustrades bezweken en tientallen mensen verdronken — een ramp die in het geheugen van de stad gegrift bleef. Haar glorie kwam in 1669, toen paus Clemens IX aan Gian Lorenzo Bernini opdroeg de brug te herontwerpen als heilige processieweg. Bernini bedacht tien engelen, elk met een werktuig van Christus' lijden — de doornenkroon, de geselzuil, de spijkers, het kruis — zodat de pelgrim bij het oversteken symbolisch de kruisweg naar de basiliek aflegde. Twee engelen beeldhouwde Bernini eigenhandig (ze werden te kostbaar geacht om buiten te laten staan; de originelen staan nu in een nabijgelegen kerk en op de brug staan kopieën). De drie middelste bogen zijn nog altijd Hadrianus' oorspronkelijke Romeinse werk, onder een gebeeldhouwde erewacht.
Palazzo Altemps
Palazzo Altemps, een verfijnd laat-renaissancistisch paleis op een steenworp van Piazza Navona, is tegenwoordig een van de vier vestigingen van het Museo Nazionale Romano — en waarschijnlijk de aangenaamste, omdat de grote antieke sculpturen worden getoond in dezelfde vertrekken waar ooit de familie van een kardinaal woonde, rond een sierlijke binnenplaats met arcades. De kern is de befaamde Ludovisi-collectie antiek marmer, in de 17e eeuw bijeengebracht. Tot de meesterwerken behoren de "Ludovisi-troon", een raadselachtig Grieks reliëf uit de 5e eeuw v.Chr. met een godin die uit zee oprijst; de "Zelfmoordende Galliër", een Romeinse kopie van een hellenistische groep waarin een verslagen krijger zichzelf en zijn vrouw doodt in plaats van gevangen te worden genomen; en een kolossale kop van Hera. Veel stukken werden in de barok "gerestaureerd" — soms door Bernini zelf — waardoor het museum ook een getuigenis is van hoe eerdere tijden de oudheid opnieuw verbeeldden.
Via dei Coronari
Via dei Coronari, een kaarsrechte renaissancestraat die door de middeleeuwse kluwen is gesneden, volgt het tracé van de antieke Romeinse Via Recta. De naam komt van de "coronari", de verkopers van rozenkransen en devotieprullaria die zich hier ooit verzamelden om de pelgrims op weg naar de Sint-Pieter te onderscheppen, vooral in de Heilige Jaren. Paus Sixtus IV liet haar rechttrekken en plaveien voor het Jubeljaar 1475, en veel van de mooie gevels stammen uit die zelfverzekerde tijd. Een groot deel van de 20e eeuw was dit de antiquairsstraat van Rome, en hoewel boutiques en wijnbars zijn binnengeslopen, maakt de ononderbroken rij renaissancegevels — op hun mooist vroeg in de ochtend, leeg en goudkleurig — haar tot een van de fotogeniekste steegjes van de stad.
