Colonna di Marco Aurelio
Naar het voorbeeld van de eerdere Zuil van Trajanus werd deze 30 meter hoge marmeren schacht tussen circa 176 en 193 n.Chr. opgericht om de zware oorlogen van keizer Marcus Aurelius tegen de Germaanse en Sarmatische stammen langs de Donau te vieren. Een doorlopend spiraalreliëf wikkelt zich om de schacht en vertelt de veldtochten in taferelen die dieper en emotioneler zijn gehouwen dan die van Trajanus — het lijden van de oorlog wordt onverbloemd getoond, geheel in lijn met de filosoof-keizer die de "Overpeinzingen" schreef. Een beroemd paneel toont het "Regenwonder", waarbij een plotselinge onweersbui het uitgedroogde Romeinse leger zou hebben gered. Binnenin klimt een wenteltrap van zo'n 190 treden naar de top, waar ooit een beeld van Marcus Aurelius stond; in 1589 verving paus Sixtus V het door de bronzen figuur van Paulus die de zuil vandaag bekroont. Zij gaf haar naam aan de hele wijk en aan het plein waar de Italiaanse regering zetelt.
Tempio di Adriano
Elf kolossale Korinthische zuilen, bijna 15 meter hoog, rijzen plots op uit het plaveisel van Piazza di Pietra — de flank van een tempel die rond 145 n.Chr. door keizer Antoninus Pius werd gewijd aan zijn vergoddelijkte voorganger Hadrianus. Wat op het eerste gezicht een losstaande ruïne lijkt, is in werkelijkheid de bewaarde zijmuur van de tempelcella, opgeslokt en zo bewaard door de gebouwen die eromheen groeiden. In de 17e eeuw werden de zuilen opgenomen in een pauselijk douanekantoor, de Dogana di Terra, waarvan de barokke gevel er simpelweg tegenaan werd gebouwd — zodat het antieke marmer nu de ingang omlijst van een pand waar tegenwoordig de Kamer van Koophandel van Rome zit. Onder het huidige straatniveau zijn nog de reliëfs van veroverde provincies te zien die ooit de tempelsokkel sierden, nu tentoongesteld in de Capitolijnse Musea. Het pleintje ervoor, omzoomd door cafés, is een van de sfeervolste plekken van het centrum voor een avondborrel tegen een muur van 2.000 jaar oud.
Galleria Sciarra
Stap vanaf de drukke Via del Corso door een onopvallende boog en je staat in een van de mooiste geheimen van Rome: een overdekte binnenplaats van rond 1888, gebouwd toen de familie Sciarra haar palazzo moderniseerde, en van de vloer tot het glazen dak beschilderd in de uitbundige Liberty-stijl (de Italiaanse art nouveau). Schilder Giuseppe Cellini bedekte de wanden met geïdealiseerde vrouwenfiguren die de deugden van de burgerlijke vrouw verpersoonlijken — Bescheidenheid, Geduld, Kracht, Hoffelijkheid — tussen friezen van pauwen, guirlandes en spreuken. Het is een ongewoon volledig en uitgelaten overblijfsel van fin-de-siècledecoratie, en omdat het simpelweg een doorgang tussen twee straten is, blijft het gratis en bijna altijd leeg. Kijk omhoog: het dak van ijzer en glas filtert het licht over de kleuren als een juwelenkistje.
Galleria Colonna
De Galleria Colonna is het gouden hart van Palazzo Colonna, een van de oudste en grandioosste privépaleizen van Rome, na acht eeuwen nog altijd familiebezit. De spectaculaire Grote Zaal — een barokke spiegelgalerij, plafondfresco's die de slag bij Lepanto verheerlijken en schilderijen van oude meesters — is op zaterdagochtend voor publiek open, wanneer een kanonskogel die nog altijd in de marmeren trap steekt herinnert aan het beleg van 1849.
